تا نگذری از جمع به فردی نرسی تا نگذری از خویش به مردی نرسی

ابوسعید ابوالخیر
بررسی مختصر اوضاع و احوال داروسازی کشور و جهان ، با نگاهی به تاریخچه شکل گیری حرفه داروسازی در ایران، بیانگر این حقیقت است که حرفه داروسازی و خدمات داروئی - از تولید تا توزیع و نسخه پیچی دارو - در بین صاحبان حرف پزشکی ، بعنوان یک رشته طبی و علمی، از یکطرف و سایر صنوف اجتماعی از طرف دیگر، دارای تمایز ویژه است. این ویژگی و نقش موثر آن در چرخه درمان بیماران و اساس علمی آن، دارو را از هر کالای دیگر برجسته و متمایز و حساسیت برانگیز ساخته است.
این حساسیت از حوزه علمی - طبی شروع و در بخشهای اقتصاد، سیاست و امور اجتماعی خود را نشان میدهد. اهمیت این کالای استراتژیک در حوزه سلامت ملی ، پای دولت را خواسته و یا نا خواسته به میان کشیده است.وظایف کلیه دولتها و از جمله دولت ایران در انتظام امور دارو و درمان شهروندان ، شرایط نوینی ایجاد نموده و بناچار
نظارت دولت را موجب گردیده، نظارتی اجتناب ناپذیر که از مسئولیت دولت به سلامت شهروندان نشات میگیرد. و اما آنطرف قضیه ، داروسازان کشور هستند که خدمات داروئی را در کشور سازماندهی و مدیریت می نمایند.
انتظام امور فی مابین بین دولت نظارتگر ، داروسازان خدمتگذار و شهروندان نیازمند خدمات داروئی زمانی حاصل میگرددکه رابطه سالم ، بر اساس تفاهم ، تراضی و مشارکت در تنظیم قوانین و مقررات دارودی کشور برقرار گردد.
زمانی این تعامل برقرار میگردد که یک تشکل صنفی-حرفه ای، سخنگو و نماینده منافع صنفی اکثریت داروسازان کشور، بتواند از پشتیبانی، مشارکت، همفکری ، همدلی و حضور کلیه داروسازان کشور در عرصه فعالیت صنفی و حرفه ای در ابعاد وسیع برخوردار گردد.زمانی این حضور معنادار میگردد که کلیه داروسازان حول یک محور و بر اساس اساسنامه انجمن داروسازان حضوری فعال و سرنوشت ساز داشته باشند.
در شرایط فعلی ایران انجمن داروسازان ایران که تشکلی صنفی و حرفه ای است، تنها نهاد غیر دولتی و رسمی کشور است که منافع حقه داروسازان را نمایندگی میکند و بدیلی هم ندارد و از آنجائیکه به هیچ دسته و گروهی تعلق ندارد و نماینده برحق داروسازان کشور است، رسالت، منافع مادی، معنوی، صنفی و وظیفه حکم میکند که به ریسمان وحدت انجمن داروسازان چنگ انداخته و متفرق نشویم که خیر وصلاح همه در آن است. زمانی اندیشه ، نظرات و خواسته های ما داروسازانمحقق میگردد که با حضور فعال و مشارکت سازنده خود در انجمن در تصمیم گیریها شرکت داشته باشیم.
با امید مشارکت
دکتر ایرج مهران فر
آبان ۱۳۸۸
نظر شما