عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای، منطقهای شدن تعرفهها را در صورت
تعیین تعرفه واقعی، یک قدم مثبت در راستای رفع مشکلات حوزه سلامت دانست و
تاکید کرد: البته باید مشخص شود که این کار با چه ادله و کار کارشناسی و
منابعی قرار است انجام شود.
انوشیروان محسنیبندپی در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان
ایران(ایسنا) درباره طرح برخی اظهارات مبنی بر « منطقهای شدن تعرفههای
درمان» تصریح کرد: حل مشکل نظام سلامت در گروی دو کار است، نخست اجرای صحیح
و کامل پزشک خانواده و دیگری واقعی کردن تعرفهها، که واقعی کردن تعرفهها
میتواند به صورت کلی یا منطقهای صورت گیرد.
وی افزود: اما وزارت بهداشت و درمان اصلا به سمت و سوی اصلاح کردن تعرفهها
نرفته به نحوی که امسال تعرفه را نزدیک به واقعی کند و از سال آینده
بتواند این تعرفه واقعی را به صورت منطقهای تعریف کند.
وی با تاکید بر اینکه اینگونه اظهارات در حالت تئوری است و عملی کردن آن
مشکل به نظر میرسد، افزود: زمانیکه با تصویب قانون در مجلس اعلام میشود
۵۴ بیمارستان در سال ۸۸ و ۸۹ با ۶/۳ K گردشامور خواهند داشت و شاغلین در
این بیمارستانها هم حق کار کردن در جای دیگری را ندارند، اما عملیاتی و
اجرایی نمیشود، قطعا منطقهای شدن تعرفهها هم دچار همین سرنوشت خواهد شد.
عضو کمیسیون بهداشت همچنین خاطرنشان کرد: با تعرفهای که برای امسال اعلام
شده منطقهای شدن آن برای سال دیگر امکانپذیر نیست، چراکه آنچه به عنوان
تعرفه برای سال جاری اعلام شده، پاک کردن صورت مساله است و به هیچ وجه با
واقعیتها و وضع موجود و کاری که انجام میشود تطابق ندارد و به قول معروف
از مساله پرت است، لذا نمیدانم با چه تئوری، چه پشتوانه کار کارشناسی و
پایلوتی عنوان میشود سال آینده تعرفهها را به صورت منطقهای تعیین
میکنند.
محسنیبندپی افزود: اگر امسال به صورت پایلوت در چند استان و منطقه محروم
تعرفهای بالا و ترجیحی در نظر گرفته میشد میتوانستیم آن را در سال آینده
به استانها و بخشهای دیگر هم تعمیم دهیم، اما تا وضع موجود اصلاح نشود و
تمام وقت کردن پزشکان در بیمارستانهای دولتی با انگیزه دنبال نشود
تصمیمات ما سطحی و روبنایی و تاثیرگذاری آن حداقل است.
وی درباره تامین هزینههای ناشی از افزایش تعرفهها گفت: قانونگذار که مجلس
باشد برای تامین هزینههای ناشی از افزایش تعرفهها تصویب کرد که ۱۰ درصد
از درآمدهای حاصل از هدفمند کردن یارانهها به حوزه سلامت اختصاص یابد
چراکه در مناطق محروم بیمارستان خصوصی توجیه ندارد، بنابراین اگر بخواهیم
زمینه و انگیزه ماندگاری پزشکان را در بیمارستانهای دولتی در شهرهای کوچک و
مناطق محروم افزایش دهیم باید پول بیشتری به پزشکان مقیم این شهرها پرداخت
کنیم.
به گفته وی، در بند "ب" ماده ۳۸ قانون برنامه تاکید شد که این ۱۰ درصد به
درمان بیماران صعبالعلاج، افزایش پوشش و کارآمد کردن بیمهها و ماندگاری
پزشکان در بیمارستانهای دولتی اختصاص یابد، در صورت تحقق این امر
میتوانستیم پول بیشتری در اختیار بیمه بگذاریم تا بیمه ۶/۳ K را پرداخت
کند یا همان ۱ K توسط بیمه پرداخت میشد و ۶/۲ K باقیمانده را وزارت بهداشت
اختصاص میداد اما وقتی عزم و ارادهای برای اجرای این قانون نباشد و
مقاومت شدیدی در مجلس نسبت به اینکه این ۱۰ درصد در ردیف خاص خود به تصویب
نرسد، نشان میدهد که با افزایش پرداخت به پزشکان و تمام وقت کردن آنها
مخالف است و چون با این کار مخالف است عملیاتی و اجرا نمیشود، اما مجلس در
نهایت ۲ هزار میلیارد تومان را به جای ۱۰ درصد به تصویب رساند که باید
ببینیم این اعتبار به چه شکل به وزارت بهداشت اختصاص مییابد.
عضو کمیسیون بهداشت در خاتمه خاطرنشان کرد: اینگونه اظهارات از دست دادن
یکسال زمان است، چرا برای همین امسال چنین کاری انجام ندادند؟ ما سالهاست
به دنبال پرداخت تعرفه ترجیحی هستیم چراکه پرداخت تعرفه ترجیحی و واقعی
زمینه ماندگاری پزشکان در بیمارستانهای دولتی مناطق محروم را فراهم میکند
اما هر کدام از این مکانیزمها به کار گرفته شود از این وضعیت نابسمانی که
در نظام درمان کشور شاهد هستیم، بهتر و به صلاح مملکت خواهد بود.
تاریخ انتشار در سایت: ۲۱ خرداد ۱۳۹۰